Ιστορία και Λαογραφία

Από τη Νεολιθική περίοδο, ως τους Κλασσικούς χρόνους και από το Βυζάντιο μέχρι την πρόσφατη ιστορική περίοδο, η Πεπάρηθος -όπως ήταν το αρχαίο όνομα της Σκοπέλου- αποτέλεσε κέντρο πολιτισμού και ανάπτυξης, με πλούσια ιστορία.

Στους αρχαίους χρόνους το νησί είχε τρεις πόλεις: την Πεπάρηθο που κατείχε τη θέση της σημερινής πόλης, από την οποία και όλο το νησί ονομάστηκε Πεπάρηθος, την Πάνορμο, στη θέση που κατέχει σήμερα ο ομώνυμος όρμος, και τη Σελινούντα στο σημερινό Λουτράκι,το επίνειο της Γλώσσας. Ο Πεπάρηθος ήταν κατά την μυθολογία, γιος του Διονύσου και της Αριάδνης και εγγονός του μυθικού βασιλιά Μίνωα της Κρήτης. Ο Στάφυλος, πρώτος οικιστής το 1600 π.Χ. και βασιλιάς της αρχαίας Πεπαρήθου ήταν ο άλλος γιος του Διόνυσου. Το όνομα Πεπάρηθος θα σιγάσει περί τον δεύτερο αιώνα μ.Χ., όταν το νησί θα πάρει το σημερινό όνομα Σκόπελος.

Η Σκόπελος πήρε μάλλον το όνομα της από το σκοπελώδες των βόρειων ακτών της. Οικιστές του νησιού θεωρούνται άποικοι από τη Mινωική Κρήτη, οι οποίοι με επικεφαλής τον Στάφυλο, αποβιβάστηκαν στο νότιο όρμο του νησιού, το σημερινό Στάφυλο, όπου πριν από τον τελευταίο πόλεμο βρέθηκαν ο τάφος του Στάφυλου και πλούσια κτερίσματα.

Η παρουσία του νησιού σε όλες τις ιστορικές περιόδους είναι σημαντική, ενώ η πλούσια λαογραφία της με έθιμα τα οποία επιβιώνουν ως σήμερα, σε συνδυασμό με τα πανέμορφα φυσικά της χαρίσματα, κάνουν τη Σκόπελο να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα νησιά των Βορείων Σποράδων.

Οι κάτοικοι της Σκοπέλου ασχολούνταν και συνεχίζουν να ασχολούνται με την ναυπηγική τέχνη, την επεξεργασία του ξύλου καθώς και την κεραμική. Παλιότερα λειτουργούσαν ναυπηγεία στη Σκόπελο και το νησί κατα τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης προσέφερε για τον Αγώνα 35 εμπορικά πλοία. Επίσης ασχολούνταν με την υφαντική τέχνη και είναι περίφημες οι Σκοπελίτικες παραδοσιακές φορεσιές. Τα μαχαίρια της Σκοπέλου είναι επίσης πολύ γνωστά και στις λαβές τους είναι χαραγμένες λαικές στιχομυθίες.

Η Σκοπελίτικη κουζίνα είναι ονομαστή και ανέκαθεν αποτελούσε έναν από τους πολλούς λόγους για τους οποίους το νησί είναι ξακουστό. Οι γνωστές στριφτόπιτες, τα πιάτα με θαλασσινά και τα εξαιρετικά σπιτικά γλυκά, συνεχίζουν να αποτελούν πόλο έλξης στο νησί για τους καλοφαγάδες - και μη. Στον "Μώλο", μπορεί να δοκιμάσει κανείς πιάτα από την παραδοσιακή Σκοπελίτικη κουζίνα, μαγειρεμένα με αγνά και φρέσκα υλικά.